تبليغاتX
ديارم دهدشت(بلادشاپور)

بلازیه دل

(آتش دل)

خُوا تَش زِرِت بِنه

(خدا آتیشت بزنه)

                  که تَشُم زَی

                (که منو آتیش زدی)

خُوا وَهرَنِت

(خدا نیست و نا بودت کنه)

                  که آبرو یه قِرُش سیم نَهلِشتی

                (که آبرو یه قرونی برامون نگذاشتی)

آبرو....آبرو!!

                آبرو تی خوا بی دَ ره

                (آبرو دیگه رفت)

نَی خجالت دَچه بو

(مگه خجالت چیه)

              خجالت زَیم کِردی دَ بِرَ

             (خجالت زد ه ام کردی ، برو دیگه)

خُوا تَشِت دِ

(خدا آتیشت بزنه)

تِنهَ خُوت چی نَبی مَزَمت

(تو که چیزی نبودی خاک تو سر)

             خوا کِنه غَضَبَت

           (خدا لعنتت کنه)

             

برَ برَ  دَ اِشناختِمِت

(برو برو که شناختمت)

            خوا تَش بِنه زِرِت سُوهتهَ پُوهتهَ

             (خدا آتیشت بزنه سیاه سوخته)

                                          

                                                   

نوشته شده توسط کاظم خشت زر در شنبه 1388/05/31 ساعت 6:6 بعد از ظهر | لینک ثابت |
سنت ها و آداب و رسوم ازدواج :
آداب و رسوم و سنت هايي كه در مراسم عروسي وجود دارد داراي ريشه هاي تاريخي و كاركردهاي مشخص است . در اين نوشتار  تنها آداب و رسوم و سنت هاي رايج در مراسم ازدواج توصيف مي شود . اين آداب و رسوم از گذشته هاي دور وجود داشته و كم و بيش امروزه نيز در مناطق مختلف استان كهگيلويه وبويراحمد رواج دارد .
كچه زني ( كنايه زني )
مادر يا يكي از بستگان داماد پس از مشورت بسيار خصوصي با يكي از والدين دختر مورد نظر كنايه اي را مي زند و با زرنگي خاصي سعي دارد كه در نگاه اول تمايل و رضايت والدين دختر به وصلت با پسرش را مورد  سنجش قرار دهد ، در اين مرحله حرف صريح و رك نبايد گفته شود .
 آداب و روسم و سنت هايي كه در مراسم عروسي وجود دارد ، داراي ريشه هاي تاريخي و كاركردهاي مشخص است .
كدخداگشوني ( خواستگاري مقدماتي ):
در مرحله نخست براي خواستگاري ، خانواده داماد ، فردي از نزديكان و بزرگان خويش را به خانه عروس مي فرستند تا به طور آشكار از عروس مورد نظر خواستگاري كند . خانواده عروس در اين مرحله ،....

***برای خواندن متن کامل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید..***

ادامه مطلب
نوشته شده توسط کاظم خشت زر در پنجشنبه 1388/05/29 ساعت 7:46 بعد از ظهر | لینک ثابت |

رود خانه سادات منطقه سرسیر دهدشت

دهدشت،کاظم خشت زر

براي ديدن ساير عكسها روي ادامه مطلب كليك كنيد


ادامه مطلب
نوشته شده توسط کاظم خشت زر در سه شنبه 1388/05/06 ساعت 3:33 بعد از ظهر | لینک ثابت |

● «کله ‌جوشک یا کلک سوز»

این غذا، نوعی غذای ساده است که از دوغ درست می‌شود. ابتدا پیاز و پونه را در روغن تفت می‌دهند و پس از این‌که پیاز قرمز رنگ شد، دوغ را به آن اضافه می‌کنند. معمولا به تعداد هر نفر یک لیتر دوغ استفاده می‌شود. سپس کمی ادویه به آن اضافه می‌کنند و می‌جوشانند. زمانی که غلیظ و سبز رنگ شد، با نان محلی آن‌را می‌خورند. این غذا بیشتر در مناطق گرمسیری در فصل بهار توسط عشایر مصرف می‌شود.

«آش کارده (هره»(
برای تهیه‌ی این غذا، کارده را که گیاهی گرمسیری با برگ‌های پهن است، خورد می‌کنند و در آبلیمو می‌خوابانند، تا ترش شود. بعد از دو روز آب به آن اضافه می‌کنند. بعد از جوشیدن، گندم و برنج نیم‌کوب به آن اضافه می‌شود. این آش معروف‌ترین آش این منطقه است.

نان بلوط...... براي خواندن ساير غذا ها روي ادامه مطلب كليك كنيد.....


ادامه مطلب
نوشته شده توسط کاظم خشت زر در جمعه 1388/05/02 ساعت 3:8 بعد از ظهر | لینک ثابت |