تبليغاتX
ديارم دهدشت(بلادشاپور)

من ُ پروانه

پا برهنه با قافله به نا معلوم ميروم!

با پاهاي كودكي ام!

عطرِ برگ ها!

مسحور ِ سايه كوه

كه مي برد با خود رنگُ و نور را !

پولكِ پاي مرغ!

كفش ِ نو !

كيف ِ نو

و جهان هراسناك ِ كهنه!

آه سوزناك ِ سگ!

سالهاي سال است كه به دنبال تو مي دوم!

پروانه اي زرد!

و تو از شاخه روز به شاخه شب مي پري

و همچنان....

                زندياد حسين پناهي


نوشته شده توسط کاظم خشت زر در دوشنبه 1388/04/08 ساعت 5:28 بعد از ظهر | لینک ثابت |